Σύμφωνα με τον κ. Έξαρχο, υπάρχουν πολλά αγροκτήματα Ακτινιδίων, τόσο νεαρά όσο και παραγωγικά, τα οποία θα χαρακτηρίζαμε στάσιμα, χωρίς δηλαδή φυσιολογική ανάπτυξη.
Πρωταρχικός σκοπός του επιβλέποντα γεωπόνου στην περίπτωση αυτή, είναι η εύρεση τόσο της βασικής πρωταρχικής αιτίας του προβλήματος, όσο και των δευτερογενών αιτιών. Είναι γνωστό πως οτιδήποτε συμβαίνει στη φύση έχει πάντα πολλές αιτίες.
Συγχρόνως είναι γνωστό ότι η Γεωπονική επιστήμη, ειδικά η διάγνωση προβλημάτων επί του χωραφιού, είναι ιδιαίτερα δύσκολη. Έτσι για παράδειγμα, στο πρόβλημα της μειωμένης ανάπτυξης των ακτινιδίων, εμπλέκονται πολλές αιτίες που συνδυάζονται και συνεργάζονται προσθετικά, με αποτέλεσμα τη μεγιστοποίηση του προβλήματος. Η δεύτερη δυσκολία έγκειται στο γεγονός ανεξαρτήτως αιτιών, ότι έχουμε πάντα περίπου τα ίδια διακριτά φαινοτυπικά χαρακτηριστικά, όπως καχεκτικά φυτά με κίτρινα φύλλα, που στις περισσότερες περιπτώσεις ξεραίνονται.
Άρα εφόσον τα συμπτώματα είναι ίδια, στις περισσότερες περιπτώσεις, η αναγνώριση των αιτιών έγκειται στην εμπειρία του γεωπόνου.
