Όλο και περισσότεροι αγρότες επιλέγουν να ποτίζουν τα χωράφια τους χρησιμοποιώντας υπέργεια στάγδην άρδευση, λόγω της μεγαλύτερης εξοικονόμησης νερού (25-55%), της αύξησης της αποδοτικότητας χρήσης νερού και, τέλος, των υψηλότερων αποδόσεων που επιτυγχάνονται με αυτό το σύστημα (10 – 50% αύξηση απόδοσης) (5, 2, Lamm & Trooien, 2003.). Σε σύγκριση με τους καταιονιστήρες, η στάγδην άρδευση έχει ένα επιπλέον πλεονέκτημα ότι δεν βρέχει τα φύλλα των φυτών, μειώνοντας έτσι τον κίνδυνο μυκητιακών ασθενειών. Το σύστημα έχει δοκιμαστεί με επιτυχία και χρησιμοποιείται για πάνω από μια δεκαετία σε διαφορετικά κλίματα (εύκρατες και υπο-τροπικές ζώνες).
Επιπλέον, η χρήση της στάγδην άρδευσης προσφέρει τη δυνατότητα στον αγρότη να εφαρμόσει και λίπανση (εφαρμογή λιπασμάτων μέσω του συστήματος άρδευσης). Συνήθως, οι σταλάκτες που χρησιμοποιούνται έχουν παροχή 1 λίτρο την ώρα. Οι σωλήνες άρδευσης τοποθετούνται συνήθως σειρά παρά σειρά φυτών και οι σταλάκτες απέχουν μεταξύ τους 1,4 -1,6 μέτρα. Σε ορισμένες περιοχές της Ιταλίας, οι αγρότες χρησιμοποιούν με επιτυχία μια εκδοχή του συμβατικού συστήματος στάγδην άρδευσης που ονομάζεται LPS (Σύστημα χαμηλής πίεσης) που επιτρέπει την άρδευση μεγαλύτερων χωραφιών (30 εκτάρια ή 300 στρέμματα). Ο ρυθμός ροής των σταλάκτηρων σε ένα σύστημα LPS είναι 0,6 λίτρα την ώρα.
Ο αγρότης θα πρέπει να λάβει υπόψη του την αποτελεσματικότητα, τη βιωσιμότητα αλλά και το κόστος κάθε αρδευτικού συστήματος για να πάρει την καλύτερη απόφαση. Σε κάθε περίπτωση, θα ήταν χρήσιμο να συμβουλευτείτε κάποιον πιστοποιημένο γεωπόνο της περιοχής σας και να κρατήσετε αρχείο για την αποτελεσματικότητα του σχεδίου άρδευσης που εφαρμόζετε κάθε χρόνο. Είναι σημαντικό να θυμάστε ότι δεν υπάρχει κανένας χρυσός κανόνας ή μια σταθερή συνταγή επιτυχίας που να ταιριάζει σε όλα τα χωράφια και μπορεί να χρειαστεί να πειραματιστείτε για να βρεθεί αυτό που ταιριάζει καλύτερα στο χωράφι και στην καλλιέργειά σας.
