Πρόκειται για ένα μικρό μανιτάρι που μεγαλώνει κυρίως σε υγρές και τροπικές περιοχές, όπως τα δάση της Ιαπωνίας, της Βραζιλίας, της Ινδίας και άλλων χωρών της Νοτιοανατολικής Ασίας. Το πιο εντυπωσιακό χαρακτηριστικό του είναι η βιοφωταύγεια – η ικανότητά του να παράγει φως.
Το φως που εκπέμπει είναι συνήθως πρασινοκίτρινο, δίνοντας μια απόκοσμη λάμψη στο περιβάλλον.
Η λάμψη του Mycena chlorophos οφείλεται σε μια χημική αντίδραση στο εσωτερικό του, παρόμοια με αυτήν που βλέπουμε στις πυγολαμπίδες. Το μανιτάρι παράγει μια ουσία που ονομάζεται λουσιφερίνη, η οποία όταν αντιδρά με το ένζυμο λουσιφεράση και οξυγόνο, δημιουργεί φως. Η βιοφωταύγεια συμβαίνει κυρίως τη νύχτα, όταν το σκοτάδι κάνει τη λάμψη του πιο εμφανή.
Το φως αυτού του μανιταριού δεν είναι μόνο ένα εντυπωσιακό θέαμα, αλλά έχει και συγκεκριμένο σκοπό. Πιστεύεται ότι προσελκύει έντομα, τα οποία βοηθούν στη διασπορά των σπορίων του μανιταριού. Αυτή η στρατηγική λειτουργεί όπως τα λουλούδια που προσελκύουν επικονιαστές με το άρωμα και τα χρώματά τους.
