Συγκεκριμένα, η προνύμφη του πυρηνοτρήτη κατά την εκκόλαψή της, μπαίνει απευθείας στο εσωτερικό του καρπού και δεν κυκλοφορεί καθόλου στην επιφάνεια του καρπού. Συνεπώς, για να είναι αποτελεσματική η καταπολέμηση, θα πρέπει κατά την εναπόθεση των ωών του πυρηνοτρήτη, να έχουμε ήδη ψεκάσει την επιφάνεια των καρπών.
Επίσης, το ακμαίο δεν αποθέτει τα ωά αποκλειστικά στον κάλυκα, αλλά και σε άλλα σημεία στην επιφάνεια του καρπού. Οι προνύμφες που βγαίνουν από ωά πάνω ή κοντά στον κάλυκα του καρπιδίου, κατά την είσοδό τους στο εσωτερικό του καρπού, συνήθως καταστρέφουν τα αγγεία που συνδέουν τον καρπό με τον ποδίσκο και έτσι προκύπτει η πρώτη περίοδος καρπόπτωσης των μικρών καρπών κατά τον Ιούλιο, το αποκαλούμενο “πιπέρι”.
Οι προνύμφες που κατά την είσοδο στον καρπό δεν αποκόπτουν τα αγγεία καρπού-ποδίσκου, τρέφονται μέσα στον πυρήνα, ενώ ο καρπός ταυτόχρονα μεγαλώνει. Όταν η προνύμφη συμπληρώσει την εξέλιξή της, συνήθως βγαίνει από τον καρπό, από την περιοχή του ποδίσκου, αποκόβοντας τα αγγεία σύνδεσης καρπού-ποδίσκου.
Πρόκειται για μια λανθάνουσα προσβολή καρπών που αντιλαμβανόμαστε αργότερα κατά το Σεπτέμβριο, γνωστή και ως “καλογρί”. Επίσης, πολύ συχνά συμβαίνει σε έναν καρπό, τα ακμαία να αποθέτουν περισσότερα από ένα ωά και, ανάλογα με το μέγεθος του καρπού, ο αριθμός των ωών μπορεί να φτάσει ακόμη και τα δέκα η περισσότερα.
