Από τα παραπάνω καταλαβαίνει κανείς πως η ηλεκτροκίνηση από μόνη της δεν αποτελεί «μαγική λύση». Μπορεί όμως να λειτουργήσει ως καταλύτης για ένα νέο, βιώσιμο παραγωγικό μοντέλο. Η ενεργειακή αυτάρκεια με φωτοβολταϊκά, οι συνεργασίες μέσω ενεργειακών κοινοτήτων και η σταδιακή ένταξη “έξυπνων” γεωργικών πρακτικών, συνθέτουν ένα νέο πλαίσιο στο οποίο η αγροτική παραγωγή μπορεί να λειτουργεί με μικρότερο κόστος και μεγαλύτερη περιβαλλοντική υπευθυνότητα.
Η μετάβαση στην «πράσινη» ή «ηλεκτροκίνητη» αγροτική παραγωγή δεν είναι απλώς τεχνολογικό ζήτημα, αλλά κυρίως πολιτική και στρατηγική επιλογή. Απαιτεί στοχευμένη στήριξη, φορολογικά κίνητρα, προσβάσιμα χρηματοδοτικά εργαλεία και επιμόρφωση των παραγωγών και πολλά άλλα, ωστόσο αν υπάρξει σοβαρός σχεδιασμός και συνεργασία δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, ίσως η ηλεκτροκίνηση μπορεί να συμβάλει ουσιαστικά στην ενίσχυση της αγροτικής οικονομίας.
