Κατά τον κ. Έξαρχο οι λόγοι της αποτυχίας της άμεσης επαναφύτευσης πίσω από δενδρώδεις καλλιέργειες είναι οι εξής:
1) Διατήρηση του μολυσματικού φορτίου στο έδαφος όπως της φυτόφθορας, της αρμιλάριας, του νηματώδους κ.α., αφού όταν επαναφυτεύουμε άμεσα την ίδια καλλιέργεια (στην εν λόγω περίπτωση ακτινίδια) τα παθογόνα συνεχίζουν να υπάρχουν στο έδαφος.
2) Η συμπίεση του εδάφους από «πατήματα» των μηχανημάτων της προηγούμενης δενδρώδους καλλιέργειας, που «εμποδίζει» τη σωστή ανάπτυξη των νέων φυτών. Η τριετής αμειψισπορά πετυχαίνει βελτίωση της δομής και του αερισμού του εδάφους, με ό,τι αυτό επιφέρει για την υγιή ανάπτυξη των νέων ακτινιδίων.
3) Επίσης, φυτεύοντας ακτινίδια άμεσα πίσω από αλλά δένδρα, αλλά και κυρίως πίσω από παλιά ακτινίδια, τα καινούργια φυτά μεγαλώνουν σε ένα έδαφος «εξαντλημένο» σε θρεπτικά στοιχεία και κυρίως σε σίδηρο. Ο λόγος είναι ότι το ριζικό σύστημα της νέας καλλιέργειας, μεγαλώνει ακριβώς στο ίδιο έδαφος με της παλιάς καλλιέργειας, που τόσα χρόνια έχει εξαντλήσει τα θρεπτικά συστατικά από το ίδιο σημείο του εδάφους.
4) Σε πολλές περιπτώσεις η συνεχής καλλιέργεια πολυετών δενδρωδών φυτών, μειώνει τη γονιμότητα και αυξάνει την αλατότητα του εδάφους, επηρεάζοντας την ανάπτυξη του φυτού, ενώ η τριετής αμειψισπορά που προηγείται, θα «ξεκουράσει» το έδαφος.
5) Πιθανότητα ενδοειδικής αλληλοπάθειας στο ακτινίδιο, κάτι που η επιστήμη το ψάχνει και μάλλον θα αποδείξει στο μέλλον.
